வழக்கமாக கார்டன் டீம் கூட்டங்கள் விஜய் மல்லையாவின் குடும்பம் செழித்தோங்க முயற்சி செய்யும்.

இம்முறை, ஒரு மாறுதலுக்காக, திரைப்படம் பார்க்க முடிவெடுத்தோம்.

ஜூன் மாதம் திரை ரசிகர்கள் இரண்டு திரைப்படங்களை எதிர்பார்த்தார்கள். ஒன்று மணிரத்னத்தின் ராவண். இன்னொன்று ப்ராகாஷ் ஜாவின் “ராஜ்நீதி”

ராஜ்நீதி சென்ற வாரம் ரிலீஸ் ஆன படம்.

படம் வெளியாகும் முன்பே, காட்ரீனா கைஃபின் உடை பரபரப்பை ஏற்படுத்தியது.

நஸ்ருதீன் ஷா, நானா படேகர், மனோஜ் பாஜ்பாய், அர்ஜூன் ராம்பால், ரன்பீர் கபூர், காட்ரீனா கைஃப் என்று ஒரு மாபெரும் கூட்டத்தை வைத்து எடுக்கப் பட்ட படம்.

அதிலும், முதல் மூவர் எமகாதகர்கள். ஒருவரை ஒருவர் விழுங்கி விடும் வல்லமை படைத்தவர்கள்.

மகாபாரதம் மூன்று வீசையும், மைக்கேல் கார்லியோனி ஒரு வீசையும் கலந்து பின்னப் பட்ட கதை.

பாரதத்தை மூன்று மணி நேரத்தில் சொல்வது மிகக் கடினமான காரியம்.

படம் முழுதும் வட இந்தியாவில் கங்கை பாயும் ஒரு மாநிலத்தின் அரசியல்.

துரியோதனனாக மனோஜ் பாஜ்பாய் – சிறுமைத்தனத்தையும், குரோதத்தையும் தன் உடல் மொழியோடு கலந்து தன்னை மிகப் பலமாக நிறுவியிருக்கிறார்.

கர்ணனாக அஜய் தேவ்கன். ப்ரகாஷ் ஜாவின் ஆஸ்தான நடிகர். அறிமுகம் நாடகத் தனமாக இருந்தாலும், தன் understated performance மூலமாக தனித்து நிற்கிறார்.  தன் தாயிடம் “நீ செய்த தவற்றை நான் செய்ய மாட்டேன் போய் வா” என்று சொல்லுமிடம் கர்ணன் மீது வழக்கமாக உருவாகும் பரிதாபத்தைத் தாண்டி ஒரு மரியாதையை ஏற்படுத்துகிறது.

ராஜகுருவாக நானா படேகர்.  குரூரம், தந்திரம், குடும்ப விசுவாசம் மூன்றும் உருவான ஒரு கலவை. முதலில் கொஞ்சம் செயற்கையாய்த் தோன்றினாலும், இறுதியில் சூத்திரதாரியாக விஸ்வரூபம் எடுக்கிறார்.

அர்ஜூன் ராம்பால் –கதாநாயகனின் அண்ணன் – பொறுமையற்ற மூத்தவன். பீமன் என்று சொல்லலாமா? இல்லை காட்ஃபாதரின் மூத்த மகன் சன்னி என்று சொல்லலாமா? தெரியவில்லை. அதுவே இக்கதையின் விசித்திரம். ஒரு புறம் கௌரவர்கள் – இன்னொரு புறம் கார்லியோனி குடும்பம் – இவர்களுக்கிடையே நடக்கும் யுத்தம். எனவே இதில் அறப் பிரச்சினைகள் இல்லை. முழுக்க முழுக்க நாற்காலிக்காக நடக்கும் போர். அழகன். அவனின் அனைத்து பலவீனங்களும், நேர்மையும் சொல்லப் பட்டுள்ளன.

கதாநாயகன் – ரன்பீர் – மைக்கேல் கார்லியோனி –  எதிர்பாராத ஒரு பர்ஃபார்மென்ஸ்.  ஒரு சாக்லேட் கதாநாயகனாக அறியப் பட்ட இவர்தான் சதுரங்கத்தின் மிக முக்கியமான காய். அமெரிக்காவில் படித்துக் கொண்டு, அங்கு ஒரு வெள்ளைப் பெண்ணைக் காதலிக்கும் outsider. தந்தையின் மரணம் அரசியல் சுழுலுக்குள் இழுக்க அதில் வந்து சேர்கிறார். இவரை அனைவரும் அல் பசினோவோடு இணைத்துப் பாராட்டுவதே இவருக்கு மிகப் பெரும் கௌரவம். பாலிவுட்டின் முதல் குடும்பத்தின் லேட்டஸ்ட் வாரிசு. பெயர் சொல்லும் பிள்ளை. Amazing. படம் வெளியான முதல் வாரத்திலேயே இந்தியா டுடேயின் அட்டைப் படத்தில் வரும் அளவுக்குப் பாராட்டுக்கள்.

சுழலில் சிக்கி, விதவையாகி, ப்ரௌன் கலர் சேலை கட்டி அரசியலுக்கு வரும் காட்ரீனா கைஃப் நடிக்கும் முதல் படம். ப்ரகாஷ் ஜாவின் இயக்கத்தில் ஜவுளிக் கடை பொம்மை கூட நடித்து விடும் போல..

நஸ்ருதீன் ஷா – கௌரவத் தோற்றம் –

ஆனால், பாரத்தைச் சொல்லவோ, காட்ஃபாதர் கதையைச் சொல்லவோ மூன்று மணி நேரம் போதாது. அப்படிச் சொல்ல ஒரு ஜீனியஸ் திரைக் கதை வேண்டும். அதுதான் படத்தின் பலவீனம். பொதுக் கூட்டங்கள் மூலமாகவே கதை நகர்கிறது. கதை குறுகிய சந்தில் பறக்கும் ஆட்டோ மாதிரி இருக்கிறது. மிக அற்புதமான F1 ரேஸ் ஓட்டக் கூடிய சாத்தியம் தவற விடப் பட்டிருக்கிறது. சொல்வது எளிது. செய்வது மிகக் கடினம்.

காமிரா மிகச் சரியான பக்க பலம். பொதுக்கூட்டமோ, கங்கையோ.. – கதையினூடே பயணிக்கிறது. குந்தியும் கர்ணனும் சந்திக்கும் காட்சியின் பின்புலமாக கங்கை. இவ்வளவு அழகான செட்டிங்கை, இயக்குநர் பயன்படுத்தத் தவறிவிட்டது போல் இருந்தது. அதே போல் நெருப்பின் தழலினூடே முகங்கள் தெரிய அமைக்கப் பட்டிருக்கும் காட்சிகள் – போரின் இழப்பையும், துயரத்தையும் காமிரா சொல்கிறது கவிதையாக.

படத்தின் ஒலியமைப்பு படத்தின் அடுத்த பலம். அமைதியாகப் புகைத்துக் கொண்டிருக்கும் ரன்பீரின் சிகரெட்டில் இருந்து வெளிப் படும் மெல்லிய உறிஞ்சும் ஒலி முதல், ஒரு வெடிகுண்டு வெடித்துச் சிதறிய கணம் காது சவ்வில் வந்து அறையும் ரீங்காரம் வரை –

ஒரு மிக கடுமையான உழைப்பு ஒரு ஆக்கமாக ஆகும் போது, அதன் மீது மிக்க மரியாதை வருகிறது. காரணம் – அதிலுள்ள நேர்மை

அவசியம் பார்க்கவும். இது ஒரு ஆல் டைம் கிளாசிக்கா என்று சொல்லத் தெரியவில்லை – ஆனால் மிக நல்ல படம்.

Advertisements